De waterpokken gingen ten minste nog weg…

Dat kunnen we van de westerse ziekte ‘individualisme’ niet zeggen. Een ander woord daarvoor is onafhankelijkheid en op een bepaalde manier zelfs zelfstandigheid. Je kent het misschien nog wel van vroeger op school. Kon jij een beetje zelfstandig werken? Ik hoop het voor je, want je leeft in het zelfstandige Nederland.

Volksbuurten en Marokkanen hebben over het algemeen niet de beste reputatie én toch hebben zij sommige dingen heel wat beter begrepen. Ik kan ervan genieten als ik door Korte Haarlem (Goudse wijk) rijdt en ik mensen voor hun huis zie zitten met elkaar. Dat is wel andere koek dan, neem nu twee straten verderop, de De La Reylaan (vlakbij het oude Spaardersbad), die eigenlijk bij de volksbuurt hoort, maar waar de huizen zeker een tonnetje meer kosten.

Of de Marokkaanse (werkeloze) mannen, die hele dagen samen zitten te … kletsen? Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ze doen. Ze doen het in ieder geval samen. Deze kant van Gouda weet nog enigszins wat het betekent om je leven te delen. En dat zonder de agenda te moeten raadplegen.

De pest

De waterpokken gingen ten minste nog weg dat is de titel van deze blog. De ziekte, zo noem ik het maar gewoon, noem ik individualisme. Het is een virus, net als de pest, die eeuwen geleden in Gouda huis hield. Alleen bij deze ziekte liggen de lijken niet op straat. Achter de geraniums, in de schoolbanken, achter talloos veel bureaus, bij gebroken gezinnen, daar is deze ziekte nog duidelijk te zien. Maar ook in ‘gezonde’ gezinnen is de ziekte te zien. Hoe ik dat weet? Ik zie dat mensen het achterste van hun tong niet delen en weinig tot geen diepgaande vriendschappen kennen. Deze twee hebben alles met elkaar te maken. Het resultaat van diepgaande relaties is dat je familiair en betrokken met elkaar omgaat, met elkaar meelijdt en met elkaar leeft (woont en werkt).

Dat is leuk!

Hoe oud je ook bent, iedereen moet kiezen. Praktisch voorbeeld: Waar ga je wonen? Kies je voor familie, voor comfort, voor je kinderen (wat hebben kinderen dan nodig?)? Ga je gamen of voetballen? Eet je als gezin of nodig je de 'buren' uit? Scheelt wat aardappelen en wat vlees. Let maar eens op hoe vaak mensen (onbewust) voor zichzelf en/of hun eigen gezinnetje kiezen.

Vaccinatie

Ik zie maar één manier waarop deze ziekte weer weggaat en dat is vaccinatie. Wat je dan ingespoten moet krijgen is familie: gezonde, intergenerationele relaties, die diepgaand zijn, verder reiken dan je eigen gezinnetje en waarin ook degene betrokken is die de wereld en jou heeft bedacht en gemaakt. Ik denk namelijk dat hij er wel verstand van heeft…

Afsluiten met God? Ach jah, het is toch in de eerste plaats zijn familie waar je voor gemaakt bent. En dan bekruipt mij hetzelfde gevoel, als wanneer mijn vrouw vraagt of ik zin in chips heb. ‘Lekker!’

“Eten moet je toch…doe het samen”

Praat mee!

Plaats hier je reactie..