Dubbel gevoel

Heineken Musical Hall, woensdagavond 27 januari. Met een dubbel gevoel loop ik de zaal in. Het zal niet vaak gebeuren dat daar zoveel christenen bij elkaar zijn. Allemaal zijn ze gekomen voor de aanbiddingsband Hillsong Worship. Begonnen als bandje in Australië en nu wereldwijd beroemd. Veel christenen zullen minstens een aantal liedjes van hen kennen, zoals Mighty To Save.

Of ik er zin in heb? Natuurlijk wil ik Hillsong graag live horen en uit volle borst meezingen met al die andere christenen samen. Het geeft een gevoel van eenheid. Iedereen kent dezelfde God. Ook al zullen er mensen van veel verschillende kerkgenootschappen zijn, we onderschrijven allemaal de tekst van het liedje This I Believe.
Dat meezingen komt wel goed, de meeste nummers ken ik wel. Al heb ik eigenlijk de inhoud van de songteksten nooit echt tot mij door laten dringen. Omdat de muziek nu alles om mij heen vult, komt het veel meer binnen dan thuis als achtergrondmuziek. De lichtshow is ook mooi aangepast op de sfeer en tekst van de liedjes. Wat voorbeelden:

Forever Reign
I'm running to Your arms.
The riches of Your love
Will always be enough
Nothing compares to Your embrace
Light of the world forever reign

Christ Is Enough
I have decided to follow Jesus
No turning back

The Stand
I’ll stand
With arms high and heart abandoned
In awe of the one who gave it all
I’ll stand
My soul Lord to you surrendered
All I am is yours

En natuurlijk Oceans (Where Feet May Fail), die moet je gewoon helemaal luisteren, met ogen dicht, niet lettend op alles om je heen. Veel enthousiaste kreten zijn te horen als dit nummer ingezet wordt.
Het valt mij op nu ik de songteksten opnieuw lees, dat het thema van veel liedjes de duisternis is die verdreven wordt door de overwinning van Jezus. Een mooie proclamatie in deze tijd waarin veel duisternis te zien is! Als afsluiter kon er nog goed gedanst worden op een paar nummers van Hillsong Young and Free.

Ik zei aan het begin van de blog dat ik met een dubbel gevoel naar het concert ging. Ik was bang dat het soort format zou zijn, een bepaalde manier van zingen, kijken en het publiek aansporen om in een ‘sfeertje’ te komen. De boodschap lijkt dan meer: ‘kijk mij eens goed de Heer aanbidden’, in plaats van dat God in het middelpunt staat. Ik vroeg mij af, is het wel mogelijk om zo intens en met passie te aanbidden (zo lijkt het tenminste van de buitenkant), avond in avond uit? En wie krijgt de aandacht, God of de band? Ik heb geen antwoord gekregen op deze vragen en laat verder in het midden hoe zuiver Hillsong is. Het is niet mijn bedoeling om een oordeel te vellen over hen. Ik realiseerde me tijdens het concert: het gaat niet om die mensen op het podium, ook al kunnen ze goed zingen, het gaat om God en ik zing voor Hem. Daarmee was het voor mij goed. Ik kan alleen hopen dat het liedje From The Inside Out waarheid is voor Hilsong:   

Your will above all else
My purpose remains
The art of losing myself in bringing you praise
Everlasting your light will shine when all else fades
Never ending your glory goes beyond all fame

(Ik wil trouwens niet impliceren dat ik altijd die focus heb en God centraal zet)

Praat mee!

Plaats hier je reactie..