Een pittig onderonsje!

Mijn persoonlijke relatie met God de Vader is heel intens en zo nu en dan kan het van mijn kant behoorlijk hoog oplopen als ik met Hem in gesprek ben over een situatie in mijn leven die ik niet begrijp. Van nature ben ik geen meeloper, als iedereen voor A kiest, kies ik meestal voor B. Ik ben een echte Mozes….gehoorzaam aan God maar op mijn tijd behoorlijk koppig, eigenwijs en tegendraads.

Soms snap ik echt geen bal van de manier waarop God werkt, jij wel? laatst had ik weer zo'n akkefietje met God, ik voelde me machteloos in een lastige situatie die al langere tijd speelt in mijn gezin. Ik deelde mijn machteloosheid met een lieve vriendin van me…weet je wat ze zei toen ze voor me ging bidden? Vader, ik dank U voor deze machteloosheid en ik zegen dat gevoel van machteloosheid bij Hanna zodat ze nog meer van U gaat verwachten. Wat!! Hoorde ik dat nu goed?! Dat gevoel van machteloosheid moet niet gezegend worden maar juist weggenomen worden!, zo dacht ik.

Onderweg naar huis hielden deze woorden me voordurend bezig, zou het waar zijn wat ze zei? Is dat gevoel van machteloosheid in mij iets wat God juist wil maken tot iets goeds? Mijn eigen ik in mij begon flink te protesteren….eenmaal thuisgekomen rende ik naar mijn slaapkamer, sloot de deur en gooide mijn boosheid bij God neer, Pap! Ik snap geen bal van U! U zegt toch dat U voor ons zorgt, waarom doet U dat dan niet in deze situatie? Ik heb U zo vaak gevraagd om een oplossing waarom komt hij dan niet? Ik snap er niets meer van Pap! Toen ik uitgeraasd was (God is een echte gentlemen en wacht geduldig) begon God tegen me te spreken, Hij liet me zien dat ik al die tijd in eigen kracht aan het knokken was voor die lastige situatie in ons gezin, dat het mijn eigen trots was die dacht het probleem zelf wel even te kunnen oplossen, dat ik de controle over deze situatie in eigen hand probeerde te houden. Hij overtuigde mij van zonde, van hoogmoed, en rebbelie. Op dat moment wist ik wat Hij bedoelde, ik beleed mijn zonde en erkende hardop naar Hem: Pap ik ben zwak en ik kan helemaal niets zonder U. Ik maak er steeds een puinhoop van Pap, ik heb U nodig, wilt U mij alstublieft helpen?! Hij zei: Geef je zwakheid aan mij Hanna zodat ik jou Mijn kracht ervoor in de plaats kan geven…laat het los…Ik weet wat ik doe. Jij voelt je machteloos maar Mij is gegeven alle macht! (Mattheus 28:18) Ik vraag van jou niet om sterk te zijn, ik wil juist dat je erkend dat je zwak bent zodat je nog meer leert in afhankelijkheid van Mij te leven en Mij zo meer en meer leert te vertrouwen. Ik wist dat Hij gelijk had en deed wat Hij van me vroeg. Dat ging zeer zeker niet gemakkelijk en deed echt pijn van binnen, het was voor mij opnieuw een breekpunt in mijn wandel met God en op dat moment stierf er weer een stukje van mijn eigen ik diep van binnen. In ruil daarvoor kreeg ik Zijn bovennatuurlijke vrede in mijn hart en kon ik zeggen: Pap, wat U ook doet met mij laat het maar gebeuren, het is goed!

Heel vaak en nog steeds bid ik of God mij een rotsvast onwankelbaar geloof wil geven wat bergen kan verzetten…het geloof waarbij werkelijk niets onmogelijk is. God laat voor Zijn kinderen alles in hun leven meewerken ten goede, dat heeft Hij zelf beloofd. (Romeinen 8:28) Ook al snap ik er werkelijk geen bal van. Hij vraagt van ons alleen Hem te vertrouwen in alle dingen, maar dat vertrouwen van Zijn Vaderhart is iets wat er niet plotseling zomaar is, het moet groeien en juist op de momenten dat je volledig afhankelijk bent van Hem groei je weer een stukje. Zwak zijn is nu niet bepaald iets wat ik van huis uit meegekregen heb, ik ben een vechter die niet snel opgeeft. Als ik om me heen kijk zie ik dat onze hele maatschappij gericht is op sterk zijn, status, macht rijkdom enz. er is in onze maatschappij bijna geen ruimte voor de zwakke mens, en nu vraagt Jezus van ons juist het tegenovergestelde? Toch ervaar ik zelf steeds meer dat ik zwak mag zijn, dat ik zwak ben vanuit mezelf, en dat ik mag weten dat Zijn sterkte in mij is, net als Jezus… Leeuw en Lam tegelijk, laat mij dan maar lekker zwak zijn!!

Geschreven door: Hanna Rensen

Praat mee!

Plaats hier je reactie..