God kijkt naar je hart

Momenteel ga ik door een turbulente tijd in mijn persoonlijk leven, eenzaamheid, angst en verdriet spelen geregeld de boventoon. Bidden is moeilijk…ik kom niet verder dan Heer help me, of dank U Pap dat U bij me bent in deze donkere duisternis. Toen ik enige tijd geleden mijn worsteling deelde in een klein gezelschap maakte iemand de opmerking: jij? Jij bent altijd zo vol van God, zo sterk in je geloof, hoe kan jij nu zo worstelen? Ik verdedigde me met de woorden dat ik ook maar gewoon een mens ben en zo enorm tekort schiet. Toch raakte de woorden van deze persoon mij, ik begon er over na te denken. Heb ik mezelf ongemerkt op een geestelijk voetstuk geplaatst? Of hebben anderen dat juist met mij gedaan? Ik heb de Heere om vergeving gevraagd, dit is nooit mijn bedoeling geweest, ik wil transparant zijn, niet alleen voor mijn vertrouwde kringetje maar ook daarbuiten.

Transparant worden en zijn kost je iets… namelijk gezichtverlies, mensen gaan achter je rug om over je spreken, vaak kwetsende woorden van veroordeling zonder dat jij jezelf kunt verdedigen. Enkele jaren geleden vertelde de Heere mij dat spot, smaad en hoon mij zullen achtervolgen in het leven, Hij zei Hanna bereid je erop voor dat als je Mij wilt blijven volgen je door mensen veracht zult gaan worden. In mijn oprechte verliefdheid en passie heb ik gezegd dat ik Hem wilde volgen ongeacht de prijs die dat in mijn leven met zich mee zou brengen. Pap Laat me een Johannes de Doper zijn, een wegvoorbereider zo bad ik in mijn enthousiasme. De jaren die volgden en nog steeds wordt dat verlangen alleen maar sterker, biddend fluister ik ze iedere keer weer opnieuw ‘laat mij een wegvoorbereider zijn Pap’!

Mijn eens zo volle hart van Jezus is nu zo leeg, ik worstel met gebrokenheid in mijn leven, het is donker en eenzaam, alleen Jezus is bij me in die gebrokenheid en vaak ervaar ik Hem zelfs ook niet, ik weet het alleen met mijn hart dat is genoeg. God stuurt me zo nu en dan een bemoediging vanuit een andere broer of zus in Christus, zo ook afgelopen week. Een lieve vriendin wees mij op koning David. Koning David was een man naar Gods hart en toch ging hij genadeloos ten onder door verkeerde keuzes namelijk het overspel wat hij pleegde met Batseba (2 samuel 11). Als je eens terug leest hoe David Zijn koningschap begon en hoe de Heere hem zegende kun je haast niet geloven dat deze door God gezalfde man zichzelf zo in zonde liet meeslepen, en toch gebeurde het….

Uiteindelijk komt koning David tot berouw en vraagt God om vergeving. (2 Samuel 12) De Heere schenkt hem vergeving en richt David weer op. Soms kun je er in het leven zo’n potje van maken en draag je de gevolgen van eerder genomen verkeerde keuzes. Wat is het dan een troost te weten dat je met al je stomiteiten naar God mag gaan en het bij Zijn voeten mag neerleggen. Dan zijn ook jij en ik een man of vrouw naar Gods hart, dit ben je niet omdat je het allemaal zo geweldig goed doet in het leven maar omdat je weet waar je naar toe moet met alles wat niet goed is. Jouw en mijn hart moeten op de juiste plaats zijn: bij God! En wat mensen dan nog over je zeggen…God kijkt naar je hart, Hij alleen weet of je oprecht bent, Hij alleen kent jouw gedachten en Hij kijkt verder dan de buitenkant. (1 Samuel 16:7) Zullen we samen transparant proberen te zijn?

Geschreven door: Hanna Rensen

Praat mee!

Plaats hier je reactie..