Het effect van de lente

Het is lente. Een altijd terugkerende cyclus is weer op het punt waar hij vorig jaar ook was. De seizoenen wisselen elkaar al duizenden jaren af. Waarom zou ik me verwonderen over iets dat zo gewoon is, iets dat elk jaar weer hetzelfde is?

Ik loop naar buiten en sta even stil. Ik neem de omgeving in mij op. De zon schijnt en blauw voert de boventoon in de lucht. De vogeltjes lijken hier ook blij van te worden en zingen uit volle borst. De natuur ontluikt: overal zie ik prachtige bloesem aan de bomen en de eerste voorjaarsbloemetjes bloeien weer.

Zijn deze woorden een cliché? Misschien, maar toch zijn de meeste mensen blij als het weer lente wordt. Ik merk dat ik veel vreugde kan halen uit de fluitende vogels en de uitlopende natuur. Ik moet er alleen wel bij stilstaan. Ik heb dit jaar voor het eerst dat ik heel bewust de vogels hoor als ik wakker wordt of op de fiets zit. Andere jaren hoorde ik het wel, maar echt ervan genieten deed ik niet. Ik denk vaker aan God. Waar dat precies door komt, weet ik niet, maar het heeft zeker te maken met de lente. Was ik in de winter nog een beetje somber, nu kan ik er weer tegenaan. Toch bewonderenswaardig wat een impact een beetje zon kan hebben.

Praat mee!

Plaats hier je reactie..