Ik ben geen superhero!

Ik fietste op de Vossenburchkade hier in Gouda, richting huis. Had net de oppas naar huis gebracht, zoals het met jonge dames hoort. Op de terugweg had ik een korte conversatie met onze Vader. Eerlijk gezegd weet ik niet meer precies waarom ik deze gedachte kreeg, maar het was de gedachte: "Ach, ik ben ook geen superhero." Wat God toen in mijn gedachten deed ploffen, heeft me wel even stilgezet.

Born to...

Jaren geleden ben je een keertje op deze ronde bol aarde terechtgekomen. Je hebt er zelf nooit voor gekozen, maar 'plof' daar was je. Enkele mensen om je heen, waarschijnlijk je ouders, hebben je opgevoed. Of in ieder geval een poging gedaan 😉 . Je bent nu tiener of twintiger of misschien ben je wel de helft gepasseerd. Je bent iemand geworden. Of was je altijd al iemand? Laten we zeggen dat je opvoeding jouw aardig heeft gevormd tot wie je bent.

Even je punt maken a.u.b.

Je wilt nu natuurlijk weten wat de inleiding te maken heeft met dit stukje over je opvoeding enzo. Komt ie. Weet je namelijk welke gedachte er in mijn hoofd kwam? Ik had het idee dat God dit zei: "Zeg niet tegen jezelf dat je geen superhero bent. Ik bepaal wel wie jij bent!" (stilte)

"Wie bepaalt wie ik ben?"

En daarmee kwam ik bij de vraag: 'wie bepaalt wie ik ben?' Het antwoord is gegeven, maar leef ik ook zo, dacht ik bij mezelf. Als God bepaalt wie ik ben, wat houdt dat dan in? God zegt niet tegen mij dat ik geen superhero ben. Waarom zou ik het dan tegen mezelf zeggen? En als je dan terugkijkt naar al die jaren die achter je liggen, wat hebben al die mensen tegen je gezegd dat je bent? Zelfs als ze tegen je zeiden dat je een leuk, mooi of stoer bent, wie bepaalt nu echt wie jij bent?

Praat mee!

Plaats hier je reactie..