In gesprek met Jan Wolsheimer

Weer een artikel in de rubriek In gesprek met... Dit keer met Jan Wolsheimer, een echte wereldverbeteraar. Hij komt 17 januari spreken bij de PraiseAvond over zijn avontuur met de vluchtelingen. Het thema van deze avond is: 'Ik ben een gelukzoeker, net als jij'.

Wie ben je?

Ik ben een echte wereldverbeteraar, zo eentje die altijd ideeën heeft en mogelijkheden ziet. Een rasidealist. Ik heb een enorm verlangen om daar te zijn waar de nood hoog is. Ik wil het verschil maken voor anderen. Ik wil geen genoegen nemen met een nine-to-five baan met uitzicht op een goed pensioen. In mijn ogen heeft dat namelijk geen enkele eeuwigheidswaarde. En dat is wel waar we voor geschapen zijn: de eeuwigheid. Het lijkt wel of wij als christenen dit vergeten zijn. We dobberen lekker languit rond op de zee van overvloed, status en noem maar op en geven nauwelijks gehoor aan de boodschap van Jezus. We zien het als prachtige woorden maar zijn vergeten dat de woorden zijn uitgesproken om er iets mee te doen.

Wat is je grootste ontdekking in het leven met God?

De vrijheid om te zijn wie ik ben in de wetenschap dat Hij er altijd is.

Waarom zijn mensen niet op zoek naar Jezus?

Ik denk dat mensen ten diepste wel op zoek zijn naar Jezus of naar vrede met God maar dat ze dat niet op die wijze willen of kunnen verwoorden. Recent onderzoek (november 2015 – “De sociale staat van Nederland” SCP) laat zien dat slechts 13% van de Nederlanders vertrouwen heeft in de kerk. In de overheid is dat 15%. Mensen zijn bijzonder spiritueel maar zoeken niet naar antwoorden binnen de kerk. Dat zou ons enorm wakker moeten schudden.

Op sociale media (blog en Twitter) is je naam ‘Eeuwigheid’. Vanwaar deze naam?

Ik las ooit een boek van Randy Alcorn – Op het randje van de eeuwigheid – waar ik erg van onder de indruk was. Toen heb ik die naam gekozen.

Hoe ben je aan je passie voor vluchtelingen gekomen?

Doordat ik in een donkere nacht in November 2012 betrokken raakte bij een groep vluchtelingen in een kraakpand in Amsterdam. De volgende dag kraakte onze groep een leegstaande kerk en verbleef ik een tijd tussen 125 vluchtelingen die beschutting zochten tegen de wind en de sneeuw. Die periode heeft mijn leven echt veranderd.

Je bent onderdeel van het team MissionR. Wat is de missie van dit team?

We willen in Nederland zoveel mogelijk missionaire teams laten starten in steden. De missie van God uitgevoerd door allemaal kleine groepen gewone mensen. Mensen die 40 uur werken en middenin het leven staan, maar die wel bereid zijn om het goede nieuws van Jezus uit te beelden in de straten van de steden waar ze wonen en werken. Low budget, high expectations. Bekijk de website.

Wat is jouw favoriete vakantieland?

Engeland. Ik ben gek op de cultuur en de taal. Ik zou er kunnen wonen.

Wat eet Jan graag?

Vegetarische Indiase curry. Het lekkerste eten op de aardbol.

Je bent een Woerdenaar. Hoe kijk jij tegen Gouda aan? Waar liggen voor ons kansen, waar valkuilen?

Gouda is een heerlijke stad. Nog niet verhipsterd zoals Amsterdam. Net als in elke stad is de valkuil voor jonge christenen dat ze de stad doorreizen om hun eigen peergroep te ontmoeten tijdens leuke en hippe bijeenkomsten. De eigen wijk wordt dan vaak niet geraakt met die activiteiten. De kansen liggen op elke straathoek: integreren in wat er al is, de voetstappen van God proberen te horen in de straten van de stad. Waar is Hij al bezig en waar kan jij aanhaken? Vrede stichten tussen groepen die steeds verder van elkaar gaan afstaan (bijv. Moslims en autochtone Goudenaren) en bruggen bouwen. Sinds ik een jaar lang Lukas 10:2 heb gebeden ben ik ervan overtuigd geraakt dat oogst (lees mogelijkheden om iets te starten) niet het probleem is, maar het gebrek aan werkers. Is het angst voor het onbekende?

Met wie zou je het liefst nog een keer van gedachten wisselen en waarom?

Bono. Ik ben sinds mijn jeugd een fan van U2, destijds een klein bandje. Ik had een ingewikkelde pubertijd en luisterde veel naar muziek. Gospelmuziek was nauwelijks te krijgen dus luisterde ik vooral naar gewone muziek. Ik groeide op in de tijd van Margret Thatcher en de enorme werkloosheid in Europa. De no-future generation. Bands als U2, Simple Minds, The Alarm en The Smiths hielpen me door lastige tijden heen. Ik zou Bono daar voor willen bedanken en eens lang met hem spreken over de rol van de kerk in deze tijd.

Wat is het levensmotto van Jan?

Momenteel is dat: ”Geef gas met wie gaat”. Ik had ooit een gesprek met Niels Roemen, de uitvinder van Durf te vragen. Hij gaf aan dat deze term voor hem erg belangrijk was geworden. Ik heb het motto overgenomen. Ik ga geen energie meer steken in mensen die eigenlijk niet willen. Ik voel de temperatuur van het water en merk dan snel genoeg of ik een bijdrage kan leveren of niet. Zo heb ik ooit met een groep mensen een document geschreven voor ons kerkgenootschap. De toenmalige voorzitter van het bestuur veegde zes weken werk van tafel met de woorden: “ik denk er anders over”. Ik heb me direct teruggetrokken uit de commissie. Ik wil mijn energie alleen nog steken in zaken waar vaart in zit. Dat levert me heel veel nieuwe contacten op met bijzonder begaafde mensen. Voor mij is dit echt een gamechanger geweest. Ik ga niet zitten wachten tot mensen me vragen voor iets, ik ga aan de slag. Doen is het nieuwe denken.

Praat mee!

Plaats hier je reactie..