Kinderlijk geloof

Over het algemeen is het een gegeven dat wij een voorbeeld voor kinderen moeten zijn. Een kind leert alles van de grote mensen om hem heen. Dat kan zowel in positieve zin, als in negatieve zin worden opgevat. Het varieert van het eten met mes en vork, tot het fietsen, tot aan tafelmanieren, tot aan bepaalde uitspraken en gedragingen. Kinderen pikken alles snel op… Gelukkig. Of helaas?

Beseffen de grote mensen om ons heen eigenlijk wel wat kinderen allemaal van hen overnemen? Dat geldt voor de ouderen, maar ook zeker voor de jongeren. Een kind komt niet uit zichzelf met een afschuwelijk scheldwoord aan zetten, dat heeft hij niet zelf bedacht.

Gelukkig kan het ook van een andere kant bekeken worden! Want als ik de kinderen in de kerk zie, dan moet ik altijd lachen om hun mooie praatjes, hun vrolijke lach en hun blije, vrijmoedige danspasjes voor het podium. Onbeschaamd en onbevreesd. Dat hebben ze ergens geleerd…

Toen ik laatst aan een klein ventje vroeg, geschat een jaar of 6, wie de Heere Jezus is, kijkt hij me met stralende ogen aan: ‘Dat weet u toch wel, dat is toch gewoon de goede Herder? Ik ben een schaapje van Hem!’ Mooi, dat kinderlijke geloof. Het jochie rent weer terug naar zijn vriendjes op het plein en voegt zich vol vreugde in de kring en zingt met een hoog kinderstemmetje vol overgave het liedje mee:

‘’Kom in de kring van Gods gezin,
Geef elkaar een hand en kom
Want er is plaats voor iedereen
Kom in de kring!’’

Ik vond het een prachtig gezicht. Een kinderlijk geloof. Dat zouden de grote mensen van de kinderen kunnen leren. Zoals kinderen klakkeloos alles kunnen overnemen van de volwassenen, ouderen en jongeren om hun heen, kunnen wij een hele hoop leren van de kinderen. Het ventje hierboven als voorbeeld nemend: ik kende hem niet. Ik was alleen maar voorbijganger. En toch, zonder blozen, met stralende ogen en een vingertje naar boven gewezen, getuigt hij van zijn geloof. Aan een voor hem totaal onbekend persoon. Geweldig!

En wij? De grote mensen? Zijn wij net als die kleine jongen? Wij worden zenuwachtig, als mensen vragen ‘wat jij nu gelooft’. Er gebeuren zoveel dingen om ons heen, met betrekking tot religie. Stel je voor… En dan kom ik weer terug bij het begin van de column. Alleen, met een kleine aanpassing.

Een kind leert alles van de grote mensen om hem heen. In positieve en negatieve zin. Leren wij ook van de kinderen? Hebben wij ook een kinderlijk geloof? Kinderen pikken alles snel op… Gelukkig. Of helaas? Wij kunnen dus van de kinderen leren: geweldig! Maar… Pikken de grote mensen ook alles snel op?

 

Praat mee!

Plaats hier je reactie..