No one else…

Afgelopen zaterdag, 27-02-2016, ben ik naar een concert van Hanne de Vries geweest. Al enkele jaren ben ik een mega fan van hem en zijn muziek. Ik keek dan ook heel erg uit naar dit concert. Het was een live CD-opname in de Basiliek in Veenendaal en dat geeft altijd dat extra beetje sensatie!

Samen met twee vriendinnen stonden we klaar om los te gaan voor het podium. We stonden zo dichtbij, dat we Hanne zowat aan konden raken. En wat was het geweldig! Na zijn hit 'Awesome Jesus' stond de hele zaal op zijn kop en waren we er klaar voor om een geweldige CD op te nemen. De nummers werden even doorgenomen, de refreintjes werden aangeleerd in korte tijd en daarna begon het echte werk.

 

Hoe mooi het ook was, hoe goed Hanne er ook uit zag, hoe goed hij ook kan zingen, hoe dichtbij ik ook bij het podium stond, hoe goed de sfeer ook was in de Basiliek... Toch bleef me één ding opvallen. God was er. Ik heb zelden zo duidelijk mee gemaakt dat Gods aanwezigheid in de dienst meer dan merkbaar was. Waar het aan lag? Ik weet het niet, maar er heerste een vreugde, een vrede en een plezier die ik vaak mis. De nummers zaten vol vrolijkheid en bevatten sterke teksten. Teksten die me echt raakte. (ik ga niet teveel verklappen...) Maar één lied wilde ik toch uitlichten.

 

No one else could ever love me like You do, like You do
No one else could ever love me like You do
No one sets my heart on fire like You do, like You do

 

En als ik dan deze tekst lees, dan kan ik precies vertellen waar die vreugde vandaan komt. Hoewel het een heel ingetogen nummer is, prachtig begeleid door een cello, en eigenlijk was bedoeld om door Hanne alleen te worden gezongen, kon het grootste gedeelte van de zaal het niet laten om mee te zingen. Een belijdenis op zich, die ervoor zorgde dat de hele zaal werd geraakt en zich gedwongen voelde mee te zingen. Prachtig, dat is toch waar het om draait? Deze tekst bezorgt toch vanzelf een lach om je mond?

Praat mee!

Plaats hier je reactie..