Reduced to Love

‘Die niet liefheeft, die heeft God niet gekend; want God is liefde.’

(1 Johannes 4:8 SV1750)

God is liefde. Daar kunnen we Bijbels gezien niet omheen. In veel Bijbelverzen kun je 'God' en 'liefde' als combinatie terugvinden. Het is een beetje zoals (even voor de voetbalfanaten) Xavi en Iniesta bij Barcelona samenspeelden. Gaat eigenlijk altijd goed, het werkt goed, die twee samen. Maar we vinden het zelf ook fijn, toch? Een armbandje met 'God is love', een poster op je kamer, een spandoek, of groot op de gevel van een gebouw (zoals mijn toekomstige school dat heeft, zie afbeelding!)? En in dat opzicht stel ik me God dan voor als een grote, lieve man. Warme bruine ogen, wat steviger van formaat, ergens in de hemel op de wolken, regenboogje hier, levend-waterfonteintje daar...

Over het algemeen zijn we vrij goed in het uitkiezen van (Bijbel)teksten die ons goed in de oren klinken. We zoeken er een aantal op, onthouden de teksten die fijn voelen en dat vormt wat we geloven. Jij doet dat natuurlijk niet, maar ik heb dat zeker een lange tijd wél gedaan. Op een zeker moment kwam ik er achter dat ik God in een rolstoel had gezet. Een liefdesrolstoel. God is liefde en that's it. Zelf loop ik er achter en duw ik Hem waar ík dat wil, de liefdeskant op. Ik schreef toen (ergens dit voorjaar) als losse notitie het volgende op, wat eigenlijk de inspiratie is voor deze blog:

"Reduced to Love

Over het dusdanig omkaderen van God dat Hij niet meer is dan Liefde en daardoor een behoorlijke handicap krijgt aangemeten."

Want God is liefde, amen, maar God is méér dan dat. Wat dat heel goed laat zien is God als Vader-figuur. Wat is er denk je beter in onze wereld, wanneer je vader van je houdt en hij geeft je álles waar je om vraagt, een iPhone 6s, een scooter, nieuwe sneakers, en je altijd je zin geeft? Of een vader die van je houdt en ook het beste met je voor heeft, maar dat doet op zo'n manier dat je een evenwichtige volwassene wordt, die incluis om kan gaan met geld en teleurstelling? Natuurlijk kiezen we voor de eerste want een iPhone 6s is heel chill natuurlijk! Oké sorry, we kiezen braaf voor het tweede, omdat we stiekem diep van binnen wel weten dat dat het beste voor ons is.

‘Hebt u ooit gehoord van een kind dat niet gestraft werd? Als God u niet terechtwijst, wanneer u het nodig hebt, betekent het dat u niet zijn kind bent.’

(Hebreeën 12:8 HTB)

Wacht even, wanneer we niet gestraft worden betekent dat dat we Gods kind niet zijn? Want inderdaad, God is liefde, maar in die Vaderrol is Hij wel een verstandige Vader die rekening houdt met de toekomst! Zelf zit ik in zo'n periode waarin geloven niet altijd makkelijk is, God ver weg lijkt en Zijn liefde nog verder. Toch geniet ik er ergens wel van. Een vriend schreef me hierover: 'Je wordt onder handen genomen in de werkplaats van God; best place to be.' En zo zie ik het ook, liever wel een kind van God zijn en een beetje gevormd worden af en toe, dan alles hebben wat je hartje begeert maar niet écht bij God horen. Kies zelf maar!

Praat mee!

Plaats hier je reactie..