Retraite met God

Soms zijn er van die momenten dat ik intens verlang naar rust, naar diepe vrede in mijn ziel. Als hooggevoelig persoon staan mijn zintuigen 24 uur per dag op scherp, vooral mijn oren, ogen en intuïtie zijn voortdurend actief. Ieder signaal, geluid en detail die veel andere mensen niet eens opmerken overdenk ik en ervaar ik diep in mijn wezen. Dat zorgt ervoor dat ik regelmatig overprikkeld ben wat zich bij mij dan uit in enorme vermoeidheid, hoofdpijn veel dromen in de nacht en tal van vreemde lichamelijke kwaaltjes. Ruim een week geleden bereikte ik weer een moment van totale overprikkeling, er was in een korte tijd veel gebeurd in mijn leventje waardoor de emmer gewoon weer even vol zat. Ik bracht het bij God en Hij bepaalde mij bij het belang van rust, van meer nee zeggen tegen anderen en minder moeten van mezelf. De Heilige Geest nodigde mij uit om voor een onbepaalde tijd met Hem een retraite periode in te gaan, even helemaal niets moeten....alleen maar zijn in het nu, uitrusten bij Jezus voeten zonder iets terug te hoeven doen of zeggen, alleen maar ontvangen zonder te geven. Geloof me...dat is best moeilijk voor iemand die graag van alles wil ondernemen, en geven aan anderen altijd heel gemakkelijk afgaat 😉

De Heilige Geest bepaalde me bij de woorden 'wees stil en weet dat Ik God ben' (Psalm 46:11) Het hebreeuwse woord voor stil is raphah, wat de betekenis heeft van: ophouden, met rust laten, zwak worden, krachteloos. Het komt vanuit het grondwoord rapha wat betekent repareren of laten maken door de hand van een arts. Prachtig toch?!! Dat is toch uiteindelijk waar het om gaat? Beseffen en toelaten dat je zwak bent vanuit jezelf en zo tekortschiet bij de volmaaktheid van God? Dat je gerepareerd moet worden door Gods bovennatuurlijke liefde. Even niet proberen alle ballen in de lucht te houden maar je innerlijke angsten, verdriet, boosheid en teleurstellingen toelaten, voelen... zodat je thuiskomt bij het Vaderhart van God en Hij jou kan transformeren in volmaakte liefde.

Echt stil worden en even niets moeten kan vaak zo ontzettend moeilijk zijn in de maatschappij waarin wij leven. Alles draait om tijd en deadlines, om presteren en pakken wat je pakken kunt. De Heilige Geest overtuigde mij ervan dat ik de enige persoon ben die dit patroon in mijn persoonlijk leven kan doorbreken, simpelweg door een besluit te nemen. Te kiezen voor rust en de kwetsbaarheid die dat met zich mee brengt. Andere mensen zullen je misschien uitlachen, ze vinden je zweverig, kinderachtig enz. Ze ervaren niet wat jij ervaart, voelen niet wat jij voelt en zien niet wat jou ogen waarnemen. Je voelt je vaak onbegrepen, anders en eenzaam. Maar juist in die eenzaamheid Zoekt de Vredevorst je op, ervaar je des te meer Zijn aanwezigheid, hoor je Zijn stem beter dan ooit tevoren en dringt Zijn liefde dieper door in je hart. Want de woorden van God zijn vol van kracht en brengt leven op plaatsen waar het dood is. Het is scherper dan het scherpste zwaard en dringt in 1 keer door tot onze diepste gedachten en verlangens en laat ons zien wie we werkelijk zijn (Hebreen 4:12)

De komende tijd ga ik genieten van Gods vrede, uitrusten, op retraite bij Hem even niks moeten maar alles mogen en zo steeds meer ontdekken wie ik werkelijk ben in Hem. Ik hoop jullie de volgend keer te vertellen wat ik in die stilte met Hem ontdekt en ervaren heb, wordt vervolgd...shalom!

Geschreven door: Hanna Rensen

Praat mee!

Plaats hier je reactie..