Geschiedenis
Interview met Richard Plasschaert en Jan Willem van Dijk
Richard: Jan Willem en ik ontmoetten elkaar op de toen befaamde PraiseNights in Boskoop. Ik was toen nog maar net tot geloof gekomen. Op de PraiseNights hadden we geweldige ervaringen. Ik ontmoette JW daar als een fanatiek Praiser die met kop en schouders boven de anderen uitstak als hij met zijn lange lichaam aan het praisen was. En JW zag mij voor het eerst toen ik op mijn knieën lag bij een aanbiddingsnummer. Het waren roerige tijden...
Jan Willem: Maar helaas stopten die avonden in Boskoop ermee, ergens in 1999 geloof ik. Echt jammer was dat. We misten het. Dus toen bedachten we zelf maar avonden te gaan organiseren. We hadden al een beetje ervaring met het organiseren van jongerendiensten in de Vredeskerk (PKN, red.) . We hebben toen mijn broertje Bram en bassist Hassel Kroes uit die Vredeskerkband gevraagd om in de PraiseBand te spelen. Dat was het begin.
Richard: Ja, de befaamde PraiseBand-Zonder-Naam. Overigens moet je je niet teveel voorstellen van het moment waarop we het idee kregen, hoor. De situatie was ongeveer als volgt: wWe zaten ietwat onderuitgezakt op de bank bij de familie Van Dijk met een flesje van een bekend biermerk in ons hand. Toen kwam Het Idee.
Jan Willem: Toen Richard voorstelde om zelf een soort PraiseNight te beginnen dacht ik in eerste instantie dat hij een grapje maakte, maar het bleek al snel dat hij serieus was. Ja, en toen deed ik graag mee. In Boskoop had ik Michiel van Elk ontmoet, die vroegen we als bandleider. En Rian de Jonge, de drummer, was de zwager van Richard. Dus we waren al bijna klaar, dachten we.
Maar dat was niet zo?
Richard: Nee, we wisten nog niet eens goed wat we wilden. De band ging oefenen begin 2000 en wij gingen ‘dingen’ regelen en onszelf afvragen waar we nu precies mee begonnen waren en wat we nu eigenlijk wilden. Het moest in ieder geval interkerkelijk. Dat idee werd aangemoedigd door het gegeven dat ik ‘pinkster’ was en JW een ‘refo’. Het moest dus op neutraal terrein, een aula van een school of zo. En die vonden we: de gezellige aula van de MAVO van De Goudse Waarden aan de Calslaan in Gouda. En hoewel JW het liefst gelijk de volgende week zou willen starten moesten we het even rustig aan doen. JW ad zelfs Willem Ouweneel uit uitgenodigd, maar die kon pas over twee jaar over zo. Toen Ouweneel vroeg op hoeveel bezoekers hij ongeveer moest rekenen zei JW: "Ongeveer 500 of zo." Let wel: we hadden nog geen enkele dienst gehad!
Jan Willem: Dat bleek trouwens profetisch te zijn. De eerste keer dat Ouweneel kwam preken was in de aula aan de Heemskerkstraat, en die zat meteen vol. Ongeveer 500 dus. Haha! Maar als ik terugkijk is dat trouwens wel echt een bevestiging dat het idee van de PraiseAvond een idee was wat God had gegeven. Het zat ook allemaal mee. De Hervormde Kerk leende gratis haar geluidsinstallatie uit, en de beheerder van de aula van de Goudse Waarden zette zich ook ontzettend in voor ons. Elke PraiseAvond tegen middernacht kwam hij uit Bodegraven de sleutel weer ophalen! Het plan maakte ook veel mensen enthousiast: de eerste avond waren er al zo’n twintig medewerkers. Die kenden we allemaal uit de verschillende kerken waar we bij zaten en via Bijbelshop Samma, die destijds vaak interkerkelijke activiteiten organiseerde.
Hoe was die eerste avond?
Richard: Na bijna een jaar van voorbereiding, was daar de allereerste PraiseAvond op 8 oktober 2000. Helemaal spannend. Zouden er mensen komen? Zou het goed gaan met de muziek? Jazeker bijna alles ging goed. Er waren ruim 130 bezoekers! De muziek was helemaal gaaf en de spreker… waren we door alle drukte waren alleen vergeten te regelen! Dus hielden we een getuigenisdienst. Het eerste getuigenis werd gegeven door een dronken Duitser die zijn kans greep om eens een paar flink racistische moppen te gaan tappen toen hij mij de microfoon afhandig had gemaakt. De getuigenissen die daar op volgde waren meer volgens ons idee. |
Jan Willem: Niet alleen wij vonden het tof, maar ook de bezoekers. Die kwamen in grote getale terug de tweede keer, meer dan 200. De daarop volgende keer kwamen er tot onze schrik maar 75, maar minder hebben we er nooit gehad. Van die eerste avonden herinner ik me ook de hilarische collectepraatjes. Moest dat nu grappig, diep geestelijk of zo zakelijk mogelijk? Het beroemdste collectepraatje is misschien wel de gelijkenis die Michiel vertelde over de vier vrienden en het gat in het dak.‘ Iedereen was blij voor die genezen man, maar wie dacht er nog aan de huiseigenaar wiens dak nu kapot was?
Richard: We hadden als PraiseAvond natuurlijk ook wel de wind mee. Halverwege 2001 begonnen zo overal in Nederland de jeugdkerken op te komen, en de PraiseAvond ging mee in de trend van groeiende bezoekersaantallen. Toch hebben we onszelf nooit een jeugdkerk genoemd, daarvoor waren er teveel verschillen. In doelgroep alleen al: wij wilden de christelijke jongeren in Gouda toerusten in het geloof en hen een plek voor aanbidding bieden. Evangeliseren is nooit ons doel geweest.
Jan Willem: En toch: al vanaf die dronken Duitser is duidelijk geweest dat de PraiseAvond de plek was om je niet-christelijke vrienden mee naartoe te nemen. Regelmatig hoorden we ook verhalen over mensen die tot een levend geloof waren gekomen op de Praise. Daar kickte ik echt op. Bepaalde voor een groot gedeelte de drive waarvoor we het deden, ook al was het dan niet de doelstelling.
Hoe was het contact met kerken vanaf het begin?
Richard: In het begin hoopten we dat de kerken net zo enthousiast zouden zijn als wij dat waren, maar dat was helaas niet zo. De meeste kerken vonden de PraiseAvond maar een vaag idee. Niet zo gek natuurlijk als twee onbekende jongens van 19 en 21 je om geld gaan vragen. Daarbij waren in Nederland nog geen zogenaamde ‘jeugdkerken’. De eerste werd pas een half jaar na de PraiseAvond opgestart. Gelukkig kwam het allemaal toch wel goed. Op dit moment steunen de meeste kerken de PraiseAvond en zijn ze er blij mee. De bezoekers komen echt uit alle soorten kerken, vrijwel geen kerkgenootschap uitgezonderd. En zo ook de medewerkers komen uit alle soorten kerken. Hoe kan dat? Jezus is onze Heer en God bepaald onze doelen! Daarom is samenwerken mogelijk, de PraiseAvond is daar één van de levende bewijzen van.
Hebben jullie nog een slotwoord?
Richard: De PraiseAvond is enorm gegroeid en het lijkt erop dat het blijft groeien. Wat ons betreft is de PraiseAvond een zegen en een succes. Hoe weten we dat? In de eerste plaats wordt God elke PraiseAvond aanbeden door honderden jongeren uit Gouda en omstreken. Elke avond weer geven we onze visie invulling en halen we onze doelstellingen! En daarbij: jongeren worden aangeraakt, worden aangesproken, worden aangemoedigd. En hoe kan het ook anders als je als doel hebt om God te aanbidden en Hem te geven wat Hem toekomt. Als we God geven wat Hem toekomt kan Hij ons geven wat wij nodig hebben.
Interview: Hans van Dijk (2005)
reageren? webcommissie@praiseavond.nl
